Leonard Neuger

(ur. 1947 w Krakowie), historyk literatury i tłumacz. W latach 1965-71 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1978 zrobił doktorat na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, w 1993 habilitację na Uniwersytecie Sztokholmskim. Pracownik naukowy Instytutu Literatury i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego (1974-82), następnie pracownik naukowy (docent 1993) Instytutu Slawistyki Uniwersytetu Sztokholmskiego. Od 1995 profesor języka i literatury polskiej. W 2003 został dyrektorem Instytutu Slawistyki Uniwersytetu Sztokholmskiego.

W okresie wydarzeń marcowych za próbę założenia organizacji studenckiej aresztowany i więziony przez 5 miesięcy. Jeden z założycieli Solidarności na Uniwersytecie Śląskim. W grudniu 1981 internowany i więziony do czerwca 1982. Mieszka w Szwecji od 1983.

Jest autorem ponad 200 prac naukowych, krytycznych, eseistycznych na tematy związane z polską literaturą współczesną i teorią przekładu. Współpracownik i korespondent czasopism emigracyjnych oraz Szwedzkiego Radia i BBC.

Tłumaczył z języka szwedzkiego: Dziki rynek: Żywym i umarłym T. Tranströmera (1989); Fredmanowe Posłania i Pieśni C.M. Bellmana (1991); Elegie E.J. Stagneliusa (1991); Moja przedmowa do ciszy T. Tranströmera (1992); Imieniny Salomona R. Tornborg (1993); Muzeum motyli T. Tranströmera (1994); Poezje wybrane H. Martinsona (1995); Gondola żałobna T. Tranströmera (1996); 4 monodramy sala P K. Frostenson (1999), Ogród M. Florina (1999).

Autor tomu Dosyć żartów (1993), Pomysły do interpretacji. Studia i szkice o literaturze polskiej (1997) oraz Z perspektywy tłumacza. Szkice o literaturze szwedzkiej (1996), Ćwiczenia z wrażiwości. Duże i małe szkice literackie (2006).
Publikuje m.in. w: „Dekadzie Literackiej", „Tekstach Drugich", „Zeszytach Literackich", „Signum" i „Lyrikvännen".

Laureat Svenska Akademiens Översättarpris (1989); Svensk-Polsk Samfundets Pris (1991); Författarfondens Premium (1992) oraz literackiej nagrody "Zapadu" (1995). Odznaczony Krzyżem Oficerskim Zasługi RP (1993) i Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP (2004). Członek Związku Pisarzy Szwedzkich, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członek Towarzystwa Bellmanowskiego w Szwecji i Stowarzyszenia Slawistów Szwedzkich.